ابو القاسم سلطانى
75
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
موارد مصرف اسانس : معطر كردن شيرينىها ، نوشابهها ، خونروىهاى داخلى ، برونشيت و سيستيت . اشكال داروئى : 1 - دمكرده 30 در هزار برگ و گل ، 4 - 3 فنجان در روز 2 - عصاره روان 2 قاشق قهوهخورى در روز 3 - شيره گياه تازه 50 گرم در روز 4 - انفوزيون مدر از J . Valnet 40 گرم گياه كامل ، 20 گرم برگ حشيشه الزجاج يا گوش موش Parietaria officinalis ، 20 گرم گل انگور كولى Sambucusnigra را مخلوط نموده ، از مخلوط يك قاشق سوپخورى را در يك فنجان آب جوش ريخته مدت 20 دقيقه دمكرده سپس يك قاشق شربت 5 ريشه به دمكرده اضافه مىنمايند . مقدار خوراك 3 فنجان در روز ( 2 * ) . از برگهاى جوان در آشپزى استفاده به عمل مىآيد . گياه را به عربى اريغارون كندا ، شيح الربيع ، مرّيره ( در بيروت ) و به پارسى پيربهار و در مشهد گل ترك و غنغله مىنامند . توجه : در برخى كتب اين گياه با نام علمى Conyza Canadensis آمده است . ( 1 * ) - Culpeper's Complete Herbal : London , P . 148 ( 2 * ) - J . Valnet , Phytothe , Rapie , Traitement Des Maladies Par Les Plants , Edition , Paris , 1992 P : 600 Code - 2281 ازگيل ژاپنى Eriobotrya japonica ( Thumb . ) Lindl . درختچهاى است هميشه سبز ، زيبا به ارتفاع 7 - 5 متر از خانواده Rosaseae ، برگها متناوب ، بيضى شكل دراز ، ضخيم و چرمى ، سبز تيره به درازاى 25 - 15 سانتيمتر ، گلها كه در زمستان شكفته مىشوند به رنگ سفيد متمايل به زرد ، معطر و مجتمع به صورت خوشه مىباشد و چون گل آذين كركدار مىباشد به همين مناسبت نام علمى جنس گياه Eriobotrya انتخاب شده است چه اين نام از دو واژه يونانى Erion ( - پشم ) و Botrys ( خوشه انگور ) مشتق شده است . ميوه اين درختچه در خردادماه مىرسد . رنگ ميوه رسيده زرد و درازاى ميوه 4 سانتيمتر و در درون آن دانههاى زاويهدار وجود دارد . منشاء اصلى درختچه چين و ژاپن مىباشد و از آنجا به ساير نواحى راه يافته است .